با پای برهنه دویدن روی تردمیل چطور؟

اگرچه برخی از محققان معتقدند که دویدن با پای برهنه سالم‌تر است، برای مثال، دوندگان پابرهنه اغلب قبل از اینکه پاشنه‌های خود را پایین بیاورند، پاهای خود را روی زمین می‌گذارند، در حالی که کفش‌پوشان تمایل دارند از محافظ پاشنه کفش‌های خود استفاده کنند. حتی در زمین سخت، نیروی ضربه بین دوندگان پابرهنه و زمین هنوز نسبتاً کم است، بنابراین نیروی ضربه روی هر دو پا نیز کمتر از افرادی است که روی پاشنه خود فرود می آیند. دویدن با پای برهنه همچنین خاصیت ارتجاعی پا قوی تری دارد و از ماهیچه های ساق پا و پا موثرتر استفاده می کند.

اما بیشتر متخصصان پزشکی ورزشی معتقدند که یک جفت کفش دویدن با اثر ذخیره خوب می تواند به طور موثر آسیب های مفصلی را کاهش دهد. به خصوص در حالت دویدن غیرفعال بر روی تردمیل، لرزش تردمیل باعث آسیب غیرضروری به زانو، مچ پا و سایر مفاصل می شود و همچنین هنگام تعریق پا به راحتی لیز می خورد. دویدن با پای برهنه نیز می تواند به راحتی باعث ساییدگی و تاول زدن کف پا شود.
دویدن روی تردمیل نه تنها به کفش، بلکه به کفش های دویدن حرفه ای نیز نیاز دارد! وجود کفش می تواند به شما در کاهش ضربه در حین دویدن و محافظت از زانو کمک کند!